Легендарниот њујоршки театар „Ла МаМа“ во соработка со „Пекјулиар воркспроџект“ ја претставија светската премиера на „Антигона на психијатар“(Antigone in Analysis), феминистичка реинтерпретација на Софокле, во режија на Ралф Луис и текст на Барбара Баркли. Претставата игра во Даунстеарс театар на „Ла МаМа“, а премиерата беше на 23 март.
Во центарот на приказната е судирот меѓу Антигона и Јокаста, поставен во метафизички салон каде филозофи од различни епохи го препрочитуваат митот.Улогата на Јокаста ја толкува Бианка Ли, а новата ѕвезда Алесандра Лопез се појавува како Антигона. Хегел, Иригаре, Кјеркегор, Лакан и Батлер се појавуваат како дел од хорската структура, во интерпретација на актерска екипа која комбинира театар и филозофска игра.
Авторката Баркли вели дека преку митот ја истражува сопствената врска со мајка си и прашањето дали ќерките имаат право на безусловна љубов.
„Кога почнав да ја пишувам оваа драма, сакав да го истражам мојот однос сомајка ми – особено нејзиното слепило за тоа кој сум јас. Размислував за слепилото во грчките трагедии и се најдов на ‘Антигона’ од Софокле. Како долгогодишна феминистка, си помислив: Што ако Јокаста не се самоубие когадозна дека спиела со својот син? Што ако Јокаста беше на престолот?“, вели авторката Баркли.

Преиспитувањето на Јокаста како кралица дава уникатен пресврт: женската природа на Јокаста треба да ја направи симпатична кон Антигона, но конфликтот мајка-ќерка ја разоткрива слепата точка на Кралицата – Антигона и сè што таа претставува – природата, Земјата, семејството, внатрешните чувства и љубовта.
„Јокаста владее како маж, заведена од моќта што мажите отсекогаш ја уживале. Антигона не само што се бунтува против авторитарниот закон на нејзината мајка, туку и се спротивставува на еден очигледно патријархален закон. И нема битка што се води толку жестоко како онаа помеѓу ќерка и нејзината мајка“, вели Баркли.
Претставата ја разоткрива улогата на патријархалните наративи во конфликтот меѓу мајката и ќерката и нуди изненадувачки пресврт. Затегнатиот однос мајка-ќерка во драмата на Баркли открива нови мотивации за спротивставувањето на Антигона на законот на Јокаста и разоткрива како патријархалното владеење ја поттикнува нивната борба. Како што конфликтите ескалираат во хорот, егата се уништуваат и се создава хаос со изненадувачка разврска во оваа нова драма напишана за мајки, ќерки и за секој што некогаш имал таква.
Моќната оригинална музика, кореографија, сценографија, костими и звук, ѝ даваат на поставката силен мултидисциплинарен печат.
Претставата е дел од програмата на „Ла МаМа“ за Месецот на женската историја,со акцент на солидарност и нови уметнички гласови.